Posts tonen met het label Vlees. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vlees. Alle posts tonen

maandag 20 augustus 2012

Rijp aan de haak
Zur Schlachterbörse | Hamburg

Eerlijk: in hoeveel brasseries hangt het vlees voor het oog van de clandisie te rijpen in een kast naast de toog? Als kleinzoon van een beenhouwer staak ik elke verdere beweging bij de aanblik van een dergelijke zeldzaamheid en trakteer ik mezelf op een tafel voor één. Dat ik eerder toevallig terecht ben gekomen in het doodlopend straatje aan de rand van de Hamburgse uitgaansbuurt Schulterblat, verhoogt het effect van deze aangename ontdekking. Het uithangbord van Zur Slachterbörse wekte al vanop een afstand mijn belangstelling, maar van het moment dat ik het schrijn met roerloos rijpend vlees temidden de bezigheid van de typische, ietwat te druk aangeklede bruine kroeg zag, wist ik dat wat ik me de volgende twee uren zou laten voorzetten wel van een buitengewone kwaliteit moest zijn.

Om de eerste emotie alvast door te spoelen, laat ik een grote Duckstein van het vat aanrukken, wat gedurende mijn hele verblijf in Hamburg mijn favoriete bier zou blijven. In het glas komt een roodblond, kristalklaar bier met een romige schuimkraag die een aangenaam hoparoma verspreidt. Duckstein wordt op beukenhout gelagerd, en dat laat zich smaken in de subtiele fijnbittere toetsen en de perfecte doordrinkbaarheid van het bier. De fijne karamelsmaak vraagt om wat vlees en na een grondige studie van de Speisekarte bestel ik als voorgerecht de Tatar-Häppchen (13,50€) die ik op het terras laat serveren. Ik krijg een plateau met zestien net niet hapklare stukjes aardedonker zuurdesembrood, rijkelijk belegd met grof gemalen rundertartaar die perfect op smaak is gebracht met peper, zout, bieslook en pijpajuintjes. Het zure van het brood vormt een mooi tegengewicht voor het superverse en zoetige vlees. De pijpajuintjes geven crunch aan het zachte vlees dat in de mond tegenwerk krijgt van het taaiere brood. Een eenvoudige en supermooie twist op de klassieke toastjes met americain. Dat belooft voor het hoofdgerecht!

Even nog overweeg ik om kalfsnieren of kalfszwezeriken te nemen - omdat ik alleen ben wordt mij geen entrecôte geserveerd - maar dan spot ik de Porterhouse steak, my all time favoriete cut van het rund. Met de Porterhouse, een versnijding die in Vlaanderen moeilijk te vinden is, krijg je in één moeite door twee steaks. Als het grotere en dikker gesneden broertje van de T-bone steak geeft de Porterhouse aan de ene kant van het been een steak uit de dunne lende en aan de andere kant van het been een stuk filet puur. Hoewel een Porterhouse doorgaans duurder is dan een T-bone, staan ze hier beiden voor 29,50€ op de kaart. Ik laat mijn halve kilo op hoog vuur dichtschroeien, wat op een goedkeurende blik onthaald wordt van het meisje dat mij bedient. Ondanks haar jeugdige leeftijd informeert ze mij feilloos over de verschillende versnijdingen die worden geserveerd. Mooi om bediend te worden door jeugdig personeel met een passie voor de brasserie. Het vlees is mooi gerijpt en komt perfect dichtgeschroeid aan tafel. Binnenin is het nog mooi rood en warm. Als begeleiding worden, enigszins overbodig voor een carnivoor als mezelf, smakelijke bladspinazie en gesauteerde champignons geserveerd met handgesneden frietjes. Ikzelf opteer liever voor nog een Duckstein om de kiezen af en toe sloksgewijs te laten rusten. Als goeie Belg vraag ik vanzelfsprekend nog een portie mayonaise die met de glimlach wordt gebracht.

Wie in Hamburg stevige trek heeft en een mooi stukje vlees weet te appreciëren, moet dit adresjes zeker opzoeken. Zur Schlachterbörse is niet de goedkoopste optie voor het diner, maar de sfeer en de kwaliteit van het eten is er boenk op.

Datum bezoek: 14 juli 2012

Zur Schlachterbörse | Kampstrasse 42 | 20357 Hamburg | Duitsland | +49 (0)40 43.65.43 | open van maandag tot zaterdag van 16-24u. | http://www.schlachterboerse.de/

dinsdag 5 juni 2012

Till the sweat drips down your balls
Balls & Glory | Wim Ballieu

In Balls & Glory zit je zelden alleen. Wim Ballieus pop-up store & lunchresto heeft ondertussen zoveel succes dat je er moet reserveren om in één van de drie shiften een plaatsje te bemachtigen aan de gastentafel. Op de avant première van de ballentent had ik al van Wims ballen mogen proeven, maar zo'n try-out is toch nog altijd iets anders dan het echte werk. Ik dus op een zonnige woensdagmiddag voor een portie handcrafted meatballs naar de Sint-Jacobsnieuwstraat.

Een licht gestresseerde Wim Ballieu verwelkomt me en moet me teleurstellen omdat ik niet gereserveerd heb. Mij lijkt het allemaal wat overdreven om de telefoon te pakken voor een gegarandeerde portie stoemp met een gehaktbal, maar hype is hype en het zijn natuurlijk geen gewone ballen. Een beetje geambeteerd door mijn zichtbare ontgoocheling foefelt Ballieu mij een foldertje in de handen waarop het telefoonnummer staat zodat ik de volgende keer wel kan aanschuiven aan de lange inox tafel. De tafel zit inderdaad afgeladen vol met baljurken en -broeken die met veel smaak van een rond bordje zitten te smikkelen. Er zijn twee keuzes: gehaktbal met appeltjes en een met serranoham en prei. Die worden telkens geserveerd met de stoemp van de dag en twee zelfbereide sausjes. Grote kommen met felrode aardbeien op tafel vormen vandaag het toetje.

Omdat er duidelijk geen optie is om een plaatsje te bemachtigen - er staan inmiddels al wat mensen te wachten voor de volgende shift - en omdat de akoestiek van het kookatelier waar Ballieu zijn intrek heeft genomen ook niet optimaal is, kies ik voor een warme meeneembal. Die met Serranoham. Ballieu schept een royale portie warme stoemp in een isomo beker en poeft er met de hand een mooie bal op. Nu zijn de ballen wel 'handcrafted' en heb ik niets tegen wat handwerk nu en dan, maar als de handlanger van dienst gedurende de serveerbeurt tweemaal zijn vingers aflikt - ja Wim, de ballen, stoemp en sauzen zijn lekker - is het maar een kwestie van tijd vooraleer een van de klanten hier een probleem van maakt en het ballenkraam links laat liggen. Oppassen dus, vooral als je zichtbaar voor iedereen in de vitrine van je eigen restaurant annex shop staat.

De portie wordt afgewerkt met de twee warme sauzen en dan kan het deksel erop. Acht euro armer, maar een grote beker decent food rijker sta ik op straat. Het Baudelopark om de hoek lijkt mij een ideale locatie om een bank voor één te zoeken en het betere ballenwerk aan te vatten. Meteen word ik geconfronteerd met het onhandige lange formaat van de beker dat het elegant verorberen van het gerecht er niet eenvoudiger op maakt. De afhaalbal wordt ook thuis het beste gewoon op een bord geserveerd. Wie toch een ballenpicknick wil organiseren vraagt het beste bij aankoop om de bal in enkele stukken te verdelen voor die de beker ingaat. Hapt wat makkelijker weg. Geloof me vrij.

Wat me meteen opvalt is dat de meeneemportie stoemp duidelijk groter is dan wat taartjesgewijs op de bordjes in het restaurant wordt geschikt. Ik weet niet of de lunch voorziet in een repasse van de stoemp, maar met deze portie in mijn beker zal dat me worst wezen. De stoemp is lekker smeuïg, goed afgekruid en warm. De gehaktbal heeft een krokante korst van paneer en is niet al te compact: hét bewijs van deskundig handwerk. De vulling smaakt goed af en voegt een extra smaak toe aan het gerecht dat al heel wat smaken telt. Een aardbei als afsluiter had gemogen.

Over de verhoudingen is heel duidelijk goed nagedacht en vooral: het klopt. Er is voldoende vulling voor de hele bal en de gehaktbal is groot genoeg voor de portie stoemp. Samen uit, samen thuis dus. Ook op het bord (of in dit geval in de beker) een goed concept. En ook nog: wie een bal achter de molaren steekt, die heeft gegeten. Zeker weten. Authentieke powerfood met een twist. En straks de ideale maagversterker om de Gentse Feesten mee door te komen, till the sweat drips down your balls, baby.

Datum bezoek: 16 mei 2012

Balls & Glory | Pop-up store & lunchresto t.e.m. 1 september 2012 | Sint-Jacobsnieuwstraat 103 | Gent | +32 (0)9 486.776 | Open op maandag, woensdag & vrijdag van 10-15u.