Posts tonen met het label Frans-Belgisch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Frans-Belgisch. Alle posts tonen

woensdag 2 oktober 2013

Noble rebel to the grain
Graanmarkt 13 | Seppe Nobels | Antwerpen

Onder dezelfde naam, op dezelfde locatie en met dezelfde chef een totaal nieuw restaurant op de kaart zetten, daar is moed voor nodig, en visie. Alles wat Graanmarkt 13 vroeger was, is het nu ook nog, maar beter, eigentijdser, jonger en lichter. Met een vernieuwde keuken die optimaal focust op seizoensgebonden kwaliteitsproducten trekt Seppe Nobels resoluut de kaart van het eigen terroir. En daarbij hoort ook de introductie van stadslandbouw als nieuw horecaconcept in de Antwerpse binnenstad.

Op het dak van het statige herenhuis waarvan elke verdieping een beleving herbergt – van restaurant en design store tot galerij en ook nog een appartement – heeft Seppe Nobels samen met Sanguisorba een stadstuin aangelegd van 40 m². Hier groeien een honderdtal kruiden, uien, groenten en fruit die dagvers in het restaurant worden verwerkt. Een verdieping lager staan twee bijenkorven opgesteld. Die zorgen niet alleen op gezette tijden voor unieke Antwerpse stadshoning, maar ook voor de nodige bevruchtingen van de gewassen in de tuin. Een restaurant met een eigen biosfeer? Graanmarkt 13 comes close.

Stadstuin met bijenkorven

Op de middag kom ik het restaurant binnengewandeld en de keuken draait op volle toeren. Er zijn inmiddels al een paar tafeltjes bezet en gedurende het volgende uur zullen dat er steeds meer worden. Het vriendelijke zaalpersoneel laat mij de keuze tussen verschillende tafeltjes en ik beslis om plaats te nemen dicht bij de open keuken. Er wordt direct een warmhoudzakje met vers brood, frisse plattekaas met fijngesneden radijsjes en olijfolie gebracht. Boter, peper en zout staan er al. Zoals elke middag bestaat de lunch uit een voorgerecht en een keuze tussen vis of vlees met enkele groentenbereidingen 'to share' (€29). 's Avonds komt er een gang en €10 bij. De lunch en het diner kunnen naar hartelust gepimpt worden met een of meerdere voorafjes die alweer worden geserveerd in porties om met twee te delen. Convivialiteit ten top voor prijsjes tussen €7 en €12.

Ik laat meteen mijn oog vallen op de terrine van varkenspoot waarvan een royale fijngesneden portie op tafel komt met chips en pickles-ijs. Een perfecte fris-zure opener van de maaltijd en een mooie pairing met de zoet-rinse kruidigheid van het bier. Nog even mijn keuze voor de Pieterman doorgeven – er was ook nog jonge eend – en we steken van wal.

        varkenspoot | chips | pickles-ijs                   ossenstaart | hoeve-ei | warmoes | spitskool

Een bord met zalig zachtgegaarde ossenstaart wordt ingezet met een gepocheerd hoeve-eitje, gestoofde warmoes en een espuma van spitskool. Een mooie combinatie van zachte smaken en texturen met toch voldoende pit van de groenten om het spannend te houden. Het ossenstaartvlees kruidde ik even bij met wat zwarte peper, but that's just my own spicy self. Een propergemaakt bord vertrok richting plongeur.

Als hoofdgerecht kreeg ik twee mooie stukken filet van Pieterman, op de plancha gebakken, met gegrilde jonge prei, tuinboontjes, courgette en een diepsmakende jus van tijm. Daarbij komen nog twee kommetjes met groentenbereidingen. De eerste combinatie bestaat uit kort gegrilde zandwortels die ook verwerkt zijn tot een intense creme en kort aangezette artisjokken. De tweede combinatie bevat boontjes, bos- en veldpaddenstoelen. Dit is een perfecte vertaling van het nog-geen-herfst-geen-zomer-meer-gevoel waarmee ik was opgestaan. Beide groentenbereidingen zijn afgewerkt met kruiden uit de daktuin. Daar had de bediening gerust wat meer de nadruk mogen op leggen.

zandwortel | Pieterman | boontjes & paddenstoelen

Dat Nobels Pieterman serveert is tweemaal raak. Ten eerste vraagt de behandeling van deze vis met zeer giftige rugvinnen wat vakkennis en ten tweede sluit hij hiermee volledig aan bij de beweging van de North Sea Chefs die de bijvangst gastronomisch willen opwaarderen. Een mooie sollicitatie voor het lidmaatschap, zo lijkt me.

De lunchcombinatie zorgt voor een voldaan maar licht gevoel. Zestig tot zeventig procent van de borden bestaat immers uit groenten. Niet verwonderlijk dat Graanmarkt 13 onlangs een felbegeerde nominatie binnenhaalde als Beste Benelux Groentenrestaurant 2014.

Tegen mijn principes in ga ik overstag en laat nog een dessert aanrukken. Een stukje citroentaart afgewerkt met braambessen, crumble en yoghurtijs. Met deze afsluitende frisse zuurtjes is de cirkel rond.

citroentaart | yoghurtijs

Vandaag is Graanmarkt 13 meer dan ooit een van mijn favoriete adresjes in Vlaanderen. Met de unieke locatie, de stadstuin en de bijenkorven als setting werkt Seppe Nobels hier met passionele creativiteit en een innemende persoonlijkheid aan zijn signatuur op het ritme van de seizoenen. The flavour of happiness, indeed.

[Edward Vanhoutte]

Datum bezoek: 20 september 2013

Graanmarkt 13 – Seppe Nobels | Graanmarkt 13 | 2000 Antwerpen | België | +32 03 337.79.91| Lunch 12u.-14u.30 & Diner 18u.30-22u. Gesloten op maandag & zondag | http://www.graanmarkt13.be | facebook: /Graanmarkt13

donderdag 23 mei 2013

What's a King without a Crown ho?
Burg 9 | Brugge

Waar ooit de pooltafel van de naburige Ierse Pub stond, is nu Burg 9 gevestigd, de jonge zaak van Kristof de Kroon en Silke Van Quathem. Hij in de keuken en zij in de zaal. Zo hoort het tegenwoordig in de jonge horecazaken die nieuw leven blazen in de Brugse binnenstad. En alsof er maar één interieurontwerper in de streek woont, is de inrichting ook hier zeer herkenbaar van Lieven Musschoot: een sobere, moderne aankleding met respect voor het authentieke kader. Dichter bij de kern van alles kan je moeilijk zitten. En dat beseffen ook chef Kristof en gastvrouw Silke die een jaar geleden de zoektocht aanvatten naar een pure keuken en een warme gastronomische ervaring. Daarvoor halen ze, dwars tegen de heersende trend in, het gesteven linnen uit de kast, wat de vlotte zaak een apart cachet geeft.

Bij een frisse Hendrick's gin als aperitief stelt de gastvrouw mij het menu voor. Ze brengt als knabbeltje een tapenade en grissinistokjes mee. Ik ga resoluut voor het driegangen lunchmenu (€33), maar vraag of ik het voorgerecht mag vervangen door een bereiding van de kaart waarop mijn oog is gevallen. Dat blijkt geen probleem te zijn, en dat is fijn.

Vooraf word ik getrakteerd op een garnaalkroketje, een knolseldersoepje en een merengue van rode biet met vulling van bloedworst. Kernachtiger had de chef zijn keuken niet kunnen introduceren: lokaal, productgericht, eenvoudig en inventief. Vooral de merengue is een statement en smaakt als een ode aan de überbeenhouwer met het weke hartje die op een boogscheut van hier onder het machtige Belfort de eeuwigheid staat in te turen.

In hetzelfde thema komt een royale portie perfect gegaarde risotto met selder op tafel, getooid met twee mooie stukjes gelakt buikspek en enkele plakjes truffel. Onder het buikspek ligt een eidooiertje verborgen dat de smeuïgheid van de risotto komt versterken. Alhoewel de zwarte truffel een mooie garnituur is, levert het geen gastronomische meerwaarde op in dit gerecht omdat het niet kan opboksen tegen de krachtige zout-zoete smaak van het buikspek. Ondertussen heb ik, zo vlak voor de lente, een Ramée laten aanrukken om de maaltijd te vergezellen. De lichte pepertoets van dit amberkleurig biertje combineert mooi met de gerechten.

Als hoofdgerecht krijg ik drie bereidingen van lam: rosé gebakken, als gehaktballetje en als kroketje 'tajine style'. Het vlees wordt begeleid door enkele structuren van wortel, fondant aardappeltjes en geitenkaas. Het subtiele spel tussen een gedoseerd gebruik van Oosterse specerijen en het zuurtje van de geitenkaas maken dit gerechtje spannend. De mange touts brengen wat kleur in het geheel maar de combinatie met wat vroege groene kruiden hadden dit gerecht helemaal àf kunnen maken.

Volledig in lijn met de optie voor het gesteven linnen geeft de gastvrouw een coup de torchon mét witte handschoen. Al bij al een vreemde ervaring in dit moderne kader.

Als dessert wordt een klassieker geserveerd: versgedraaid vanille-ijs, chocoladesaus en room. De vaste hand van chef De Kroon zorgde ervoor dat het ijs niet te zoet is en mooi aansluit bij de licht-bittere toets van de chocoladesaus. Mooi! Een ijskristalletje hier en daar niet te na gesproken.

Bij de thee komen nog wat zoetigheden zoals een madeleine, een cuberdon en een praline.

Dit was ontegensprekelijk een van de betere lunches die ik in Brugge (en daarbuiten) had: een eerlijke inventieve productkeuken met mooie porties aan tafel én correct geprijsd. Fris en zonder honger breng ik nog snel een bezoekje aan de keuken vooraleer ik me via de mooie bar weer naar buiten begeef. Zowel bij het binnenkomen als nu bij het buitengaan is die bar leeg, maar dat zal wel aan het middaguur gelegen hebben. Niettemin heeft deze bar, samen met het fantastische binnenterras heel wat potentieel als lokker voor het restaurant, en dat hebben Kristof en Silke ook begrepen. Na mijn bezoek introduceerden ze niet alleen een goedkopere lunchformule aan €23,50, een aantrekkelijk geprijsde marktmenu aan €35 voor het dineren een kaart met telkens vier voor-, hoofd- en nagerechten, ze serveren nu ook heel wat wijnen per glas en kleine gerechtjes zoals garnaalkroket (€7,50), paëlla (€9) en Marokkaanse gehaktballetjes (€6) in de bar.

Hiermee positioneert Burg 9 zich niet alleen in het hippere segment van de Brugse restaurants, het bewijst ook dat Kristof de Kroon en Silke Van Quathem als horeca-ondernemers flexibel inspelen op wat er leeft in de koning der kunststeden.

Keep it poppin' like hot grease, Crown!

[Edward Vanhoutte]

Datum bezoek: 10 maart 2013

Burg 9 – Kristof de Kroon | Burg 9 | 8000 Brugge | België | +32 50 33 35 99 | Lunch 12u.-14u. & Diner 19u.-21u.30. Gesloten op dinsdag. Zaterdagmiddag enkel op reservatie. | http://www.burg9.be | facebook: /burg9

vrijdag 26 oktober 2012

Beperkte kaart
L'île d'Anvers - Peter Cardoen | Antwerpen

Op zaterdagavond heb ik gereserveerd in restaurant L'île d'Anvers op het Antwerpse eilandje. Het restaurant is sober aangekleed en zit gezellig vol. De vriendelijke jongedame die mij verwelkomt, leidt mij naar het enige vrije tafeltje dat voor twee personen is ingedekt. Het valt me op dat de tafeltjes wel erg dicht bij elkaar staan en al heel snel krijg ik last van de helse akoestiek. Mijn hoogsensitieve ik kan alle gesprekken in het hele restaurant volgen. Als de dienster mij de menukaart brengt en vraagt of ik voor het Groupon-menu heb gereserveerd, zie ik mijn kans schoon. Blijkbaar heeft ze mij aan een verkeerd tafeltje geparkeerd, en hoewel ze mij verzekert dat dat geen probleem is, sta ik gewillig mijn tafeltje af en verhuis ik naar de bovenverdieping waar het pakken rustiger is. In de loop van de avond zal er naast mij nog één koppeltje op deze bovenverdieping plaats nemen, zonder dat ik getuige moet zijn van hun intieme gesprekken. Beneden blijft het de hele avond volle bak.

De beperkte kaart verraadt de Franse roots van chef Peter Cardoen die zijn tienerjaren in Zuid-Frankrijk sleet en afstudeerde aan de hotelschool van Souillac. Voor mergpijpjes (12€) ben ik altijd wel te vinden maar mijn gastvrouw moet me helaas teleurstellen: die zijn op. Evenals de mosselen die als escabeche (14€) en als mosselen natuur (19€) op de kaart staan. Dat laatste is een beetje vreemd middenin het mosselseizoen. Een succesvolle verkoop tijdens de lunch kan ook de reden niet zijn, want het restaurant is op zaterdag enkel 's avonds open. Ik troost me alvast met een Gin Boudier Saffron als aperitief terwijl ik de kaart opnieuw bekijk. In het glas komt een genereuse portie oranjekleurige gin die van uitzicht nog het meeste doet denken aan lichtbruine rum. Ik nip van het glas en ik proef saffraan en venkel met een zoete florale ondertoon. Met de Fever Tree Tonic erbij krijg ik een geslaagde gin tonic.

Mijn oog valt op de rundscarpaccio van wit blauw rund met een truffeldressing (13€) als voorgerecht en de pluma de lomo de Batalé (Spaans Duroc varken), 14 uur gegaard met 'fleur de thym' en primeurgroenten (25€) als hoofdgerecht. De pluma de lomo is Cardoens signatuurgerecht en die wil ik al een hele tijd eens proeven. Omdat beide gerechten ook in het marktmenu (40€) zitten, bestel ik dat. Krijg ik er nog een soepje en een dessert bij. De lieve serveerster komt mijn bestelling opnemen en vertelt bijna gegeneerd dat de gaspacho uit het menu vervangen is door een consommé met puree van rode bonen en dat de gemarineerde aardbeien vanavond een chocolademoelleux is geworden. Omdat een marktmenu nu eenmaal onderhevig is aan de markt, vind ik dat niet erg, maar het stelt wel het nut van een gedrukte kaart in dit restaurant in vraag. Met een bord dat aan tafel wordt gepresenteerd en de actuele keuzes vermeldt had ik niet eens hoeven te weten wat er allemaal niet meer op voorraad was. By the way, de Fever Tree Tonic was ook mijn tweede keuze omdat de tonic die ik eerst had gekozen... er niet meer was.

Het meisje dat mij bedient is nu wel zeer vastberaden om mij te soigneren, en samen met een sneetje paté van wilde eend met vijgenconfituur, krijg ik mijn tweede gin tonic, en nu mét schijfje citroen. Niet zonder enig leedvermaak vraag ik nog even of ze wel zeker is dat de pluma de lomo er wél is. Affirmatief.

Een mooi bord rundscarpaccio wordt ingezet, en hoewel het wit blauw rund doorgaans niet de beste smaakgarantie biedt, vormt deze carpaccio een mooie combinatie met de truffelpasta en de groene aspergeslierten. De chef heeft de truffel mooi gedoseerd zodat de zoete rundssmaak perfect tot zijn recht komt. Ik bestel hierbij een Seefbier dat in het typische vintage glas wordt geserveerd. Daarna krijg ik een diep bord heldere consommé met een pasta van rode bonen op de bodem. Een verrassende combinatie van smaak en textuur maar voor mij iets te weinig afgekruid. Ter verdediging van de chef kan ik wel inroepen dat ik een peperman ben. De pluma de lomo die daarna wordt geserveerd lost al mijn verwachtingen in. Botermals en super geconcentreerd van smaak wordt het varkensvlees vergezeld door gebakken aardappeltjes, een lekkere jus met een delicate tijmsmaak en knapperige romanesco. Dit is mijn keuken. De compositie in het bord legt alle nadruk, en terecht, op de stukjes varkensvlees, maar omdat Cardoen mede-oprichter is van Fruxino, 'de groenste verswinkel van 't stad', vind ik de hoeveelheid groentjes op het bord wat teleurstellend. Of misschien waren ze net op? Als nagerecht krijg ik een perfecte chocolademoelleux met een warme coulis van rode vruchten en een bolletje vanilleroomijs. Mooi, en in tegenstelling tot wat het dessert laat vermoeden, geen zware afsluiter.

Hoewel ik uitstekend heb gegeten en de bediening zeer charmant was, stap ik toch met een wrange nasmaak het restaurant uit. Ik kan natuurlijk een slecht moment gekozen hebben voor mijn bezoek, maar er waren teveel producten niet meer op voorraad om het nog een jammerlijk toeval te noemen. Op die manier wordt de beperkte kaart wel erg beperkt. Ik neem me voor om dit restaurant binnen afzienbare tijd nog eens te bezoeken en hopelijk mag ik mijn mening dan herzien. En dan vraag ik meteen een tafeltje boven.

Datum bezoek: 20 oktober 2012

L'île d'Anvers - Peter Cardoen | Verbindingsdok Oostkaai 3 | 2000 Antwerpen | België | +32 (0)3 226.99.09 | van maandag tot vrijdag van 12u. tot 14u. en van 18u. tot 22u. Op zaterdag enkel van 18u tot 22u. Zondag gesloten | http://www.liledanvers.be